
لطفاً داستان را از چپ به راست بخوانید و نیز فراموش نکنید اگر جایی از این محتوا استفاده کردید، حقوق معنوی پدیدآورنده را رعایت کنید.
کمیک دوشیزه لوسی آر
کمیک پیشروی شما که توسط فائزه یعقوبی (نویسنده و تصویرساز) و مهنا حسینی (محقق) و منحصراً برای ساتیا تهیه شده است، پیرنگ کلی ماجرای دوشیزه لوسی آر را به تصویر میکشد. دوشیزه لوسی آر نمونهای بینظیر از به کارت گرفتن رواندرمانی توسط زیگموند فروید است که تنها ۹ هفته به طول انجامید و پایانی خوش داشت. در طی این روانکاوی، علائم افسردگی و توهم بوی سوختگی دست از سر لوسی برداشت و او پذیرفت که کارفرمایش هیچ گاه احساس عاشقانه ای به او نداشته است.
یادداشت پدیدآورندگان اثر
در ادامه دو داستان کمیک قبلی (کمیک آنا او و کمیک امی فون ان) تصمیم گرفتیم در راستای ساختار شخصیت هیستری، نمونه دیگری از این دست مطالعات موردی فروید را به نمایش بگذاریم: مورد بالینی دوشیزه لوسی آر که در سال ۱۸۹۲ فروید ارجاع داده شد و شرح آن در کتاب مطالعاتی دربارۀ هیستری آمده است:
در لوسی آر نیز همچون دو مورد بالینی قبلی، مورد دیگری از نشانگان هیستری را شاهد هستیم همراه با یکسری علائم جسمانی و روان تنی. لوسی بسیار خسته و بیروحیه بود و از احساس سنگینی در سر٬ کماشتهایی و ناکارآمدی رنج میبرد. مشکل لوسی این بود که مدام در احساس بویایی خود٬ بویی شبیه به بوی پودینگ سوخته حس میکرد و البته آن هم وقتی که هیچ اثری از پودینگ سوخته نبود.
قدم جدیدی که فروید در رویارویی با مورد بالینی دوشیزه لوسی آر برداشت این بود که روش هیپنوتیزم را که لازمه اش فرو رفتن مراجع در خواب مصنوعی بود٬ به دلیل مقاومت لوسی در رفتن به خواب مصنوعی٬ کنار گذاشت و به روش تداعی آزاد و پرسیدن سوال با چشمان بسته اما بیدار و هوشیار روی آورد. این بار فروید توانست بدون اینکه فرد را در حالت خلسۀ هیپنوتیزمی ببرد٬ در حالت بیداری و با پرسیدن یکسری سوال مستقیم٬ دقیق و جزئی پیرامون وقایعی که اولین بار سمپتوم در آنجا ظاهر شده بود٬ کمکم به ضمیر ناآگاه مراجع دسترسی پیدا کند.
خانم لوسی آر درگیر یکسری عواطف سرکوب شده بود که خودش هم از آن عواطف آگاه نبود و این احساسات خودش را به صورت ضمنی در قالب یک اتفاق نشان داد. آن خاطره جایی بود که اولین بار لوسی بوی پودینگ سوخته را در آن استشمام کرده بود.
فروید با تحلیل این خاطره، خانم لوسی آر را به دریافت جدیدی از خودش رساند: او به پدر بچههایی که از آنها پرستاری میکند علاقهمند بود اما چون جایگاه خودش را در شأن کارفرمایش نمیدید، حتی به خودش اجازۀ فکر کردن آگاهانه به این احساسات را نداده بود.
در خاطرۀ بوی پودینگ سوخته٬ نامهای از سمت مادر لوسی به دستش میرسد که در آن، مادرش از لوسی خواسته تا به شهر زادگاهش بازگردد و در کنار او بماند. مادر لوسی به مراقبت لوسی احتیاج داشت و لوسی باید خانۀ آن مرد و فرزندانش را ترک میکرد و از این موضوع بسیار ناراحت بود. در آن لحظهای که لوسی نامه مادرش را خوانده بود، در خانه بوی پودینگ سوخته از آشپزخانه پخش شده بود و لوسی به جای توجه آگاهانه به دلیل ناراحتیاش، عین آن ناراحتی را در لحظه سرکوب کرد اما سمپتوم این احساس به صورت استشمام مدام بوی پودینگ سوخته با او باقی ماند؛ گویی احساسات پررنگش در سطح ناخودآگاه میخواستند به گونه ای به او بگویند که «به ما توجه کن». بوی پودینگ سوخته به عنوان جایگزینی از احساسات سرکوبشده باقی ماند و مدام لوسی را آزار میداد.
سرانجام وقتی لوسی در جلسات روانکاوی خود با فروید این خاطرات را به یاد آورد و با پرسش های فروید به این نتیجه رسید که عاشق کارفرمایش شده و در تمام این مدت حتی نزد خودش هم آن را اعتراف نکرده بود٬ ناگهان نشانگان لوسی در مورد ادراک بویاییاش کامل رفع شد و سلامت روان٬ شادابی و عملکردش به او بازگشت.









